سلام دوستان عزیز 

اون تخته سنگ ها رو نگاه کنید . فکر کنید شما الآن اونجا هستید و یه اسپری رنگ 

دستتون هست . اگه بخواید روی یکی از این تخته سنگ ها یه چیزی بنویسید ، چی  

می نویسید . 

من خودم دوست دارم بنویسم : 

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برآنم  

که ز وجود تو مویی به عالمی نفروشم . 

مردی برای گذراندن تعطیلات به جزیره کیش رفت . همسرش در یک سافرت کاری  

بود و قرار بود فردای آن روز در جزیره کیش به او بپیوندد . مرد وقتی به هتل رسید 

تصمیم گرفت برای همسرش یک ایمیل کوتاه بفرستد و خبر رسیدنش را به او اطلاع 

دهد .   

کامپیوترش را راه انداخت و پس از وصل شدن به اینترنت نامه ای به همسرش  

از طریق ایمیل فرستاد . 

متاسفانه در هنگام تایپ کردن نشانی یک حرف را اشتباه وارد کرد و نامه به جای  

این که به همسرش برسد به نشانی ایمیل خانم نسبتا سالخورده ای که روز  

قبل همسرش را از دست داده بود رسید . 

هنگامی که این خانم ایمیل هایش را نگاه می کرد چشمش به این ایمیل افتاد  

اندکی خیره ماند سپس جیغ کشید و به زمین افتاد . افراد خانواده اش با شنیدن  

صدای جیغ او به سرعت به اتاقش رفتند و دیدند او بی حال روی زمین افتاده است .  

آن ها به صفحه نمایشگر کامپیوترنگاه کردند و این متن را روی آن دیدند : 

همسر عزیزم من همین الآن رسیدم و جا گرفتم . همه چیزا برای آمدن فردای تو 

آماده است . 

مردی که به علت کوتاهی همسرش از پختن ناهار خانه اش را به آتیش  

کشیده بود در دادگاهی در استرالیا به چهار سال حبس محکوم شد . 

به گزارش خبر گزاری فرانسه در واقعه ای که در ماه مه پارسال روی داد این 

مرد پنجاه و چهار ساله پس از آنکه فهمید همسرش ناهار درست نکرده  

است به شدت عصبانی شده و با ریختن بنزین برروی پلکان خانه را آتش زد . 

در این آتش سوزی همسر و دو دختر شانزده و بیست ویک ساله خانواده  

هنگام فرار از میان شعله های آتش دچار سوختگی شدند . 

براساس این گزارش قاضی دادگاه شهر سیدنی اقدام این مرد را اقدامی  

جنایی و احمقانه و مخرب و خطرناک و نابخشودنی توصیف کرده و وی را  

به تحمل چهار سال حبس در زندان محکوم کرد .  

وااااااااااااااااا ... چه مردایی پیدا می شنا خدا بدور !!!!!!!!!!!!!!! 

یک عمر ، یک نفس 

با گام هایممتد بی آغاز  

در جاده های ممتد بی پایان  

در امتداد این همه پوچی  

تا هیچ می رسیم  

                       بازیچه ایم ما  

محمد رضا عبدالملکیان 

وصیت نامه فریدون فروغی

تنها وصیت او این بود:

« بگویید بر گورم بنویسند:
زندگی را دوست داشت
ولی آن را نشناخت
مهربان بود
ولی مهر نورزید
طبیعت را دوست داشت
ولی از آن لذت نبرد
در آبگیر قلبش جنب و جوشی بود
ولی کسی بدان راه نیافت
در زندگی احساس تنهایی می نمود
ولی هرگز دل به کسی نداد
و خلاصه بنویسید:
زنده بودن را برای زندگی دوست داشت
نه زندگی را برای زنده بودن »